Terapia integracji sensorycznej (SI) jest skierowana do dzieci, które mają trudności z odbieraniem, przetwarzaniem lub organizowaniem bodźców zmysłowych. Może pomóc zarówno dzieciom z rozpoznanymi zaburzeniami rozwojowymi, jak i tym, które mają trudności w codziennym funkcjonowaniu.
Główne cele terapii integracji sensorycznej:
- Usprawnianie przetwarzania bodźców sensorycznych – pomoc w prawidłowym odbieraniu i interpretowaniu informacji zmysłowych, takich jak dotyk, ruch, dźwięki czy światło.
- Rozwijanie koordynacji ruchowej – poprawa współpracy obu stron ciała, koordynacji wzrokowo-ruchowej oraz planowania ruchu.
- Doskonalenie równowagi i orientacji w przestrzeni – wspieranie układu przedsionkowego i proprioceptywnego.
- Rozwijanie schematu ciała – lepsze rozpoznawanie własnego ciała i jego położenia w przestrzeni.
- Wspieranie regulacji emocjonalnej – pomoc w radzeniu sobie z nadmierną lub zbyt małą reakcją na bodźce.
- Zwiększanie koncentracji i gotowości do nauki – wspieranie utrzymania uwagi i organizacji zachowania.
- Rozwijanie samodzielności – ułatwianie wykonywania czynności dnia codziennego, takich jak ubieranie się, jedzenie czy korzystanie z toalety.
- Poprawa funkcjonowania społecznego – wspieranie uczestnictwa w zabawie, zajęciach grupowych i kontaktach z rówieśnikami.
Terapia integracji sensorycznej odbywa się w formie zajęć indywidualnych, czyli jeden na jeden z terapeutą.
W trakcie zajęć:
- Dziecko pracuje z terapeutą w specjalnie wyposażonej sali.
- Ćwiczenia są dobierane do jego potrzeb i trudności.
- Wykorzystuje się m.in. huśtawki, platformy, drabinki, piłki i materiały o różnych fakturach.
- Zajęcia mają zwykle formę zabawy, ale ich celem jest wspieranie rozwoju określonych umiejętności.
Na indywidualnych zajęciach integracji sensorycznej rozwijane są przede wszystkim umiejętności potrzebne dziecku do sprawnego funkcjonowania w codziennym życiu.
Jakie umiejętności rozwija terapia SI?
- Równowaga i koordynacja ruchowa – utrzymywanie stabilnej pozycji, sprawne poruszanie się, skakanie czy pokonywanie przeszkód.
- Motoryka duża – rozwijanie siły, planowania i kontroli ruchów całego ciała.
- Motoryka mała – sprawność dłoni i palców, przygotowanie do rysowania, wycinania i pisania.
- Koordynacja wzrokowo-ruchowa – współpraca oczu i rąk, np. podczas rzucania i łapania piłki.
- Planowanie motoryczne – uczenie się, jak zaplanować i wykonać nowy ruch lub sekwencję ruchów.
- Przetwarzanie bodźców sensorycznych – lepsze reagowanie na dotyk, ruch, dźwięki i inne bodźce.
- Koncentracja i organizacja aktywności – wspieranie zdolności do skupienia się na zadaniu i jego ukończenia.
- Regulacja emocji i pobudzenia – pomoc w osiąganiu stanu, w którym dziecko jest gotowe do zabawy, nauki i kontaktu z innymi.
