Kadra kierownicza Zespołu Szkół Nr 3 we Włocławku

Dyrektor naczelny
mgr Ewa Fol

Wicedyrektorzy

Dr Katarzyna Szeler
Wczesne Wspomaganie Rozwoju Dziecka, Przedszkole, Szkoła Podstawowa (klasy 1-3)

mgr Marzena Braszkiewicz
Szkoła Podstawowa (klasy 4-8)

mgr Agata Szulc 
Szkoła Branżowa I Stopnia, Szkoła Przysposabiająca do Pracy

Kierownik Warsztatów Szkolnych
mgr inż. Barbara Czubakowska

 

GODZINY PRACY

  • poniedziałek, środa, czwartek, piątek: 7.00 - 15.00
  • wtorek: 7.00 - 16.00


Dane kontaktowe:
Zespół Szkół Nr 3 we Włocławku
ul. Nowomiejska 21
87-800 Włocławek

tel.: +48 54 412 10 41
Fax: +48 54 4121041

Poczta elektroniczna: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

SKARGI I WNIOSKI PRZYJMOWANE SĄ W SEKRETARIACIE SZKOŁY W GODZ.:

  • poniedziałek, środa, czwartek, piątek: 8.00 - 15.00
  • wtorek: 8.00 - 16.00

Nasze hasło to: "Nasza szkoła jest cząstką ojczyzny". Są to słowa pochodzące z hymnu szkolnego. Pragniemy, aby nas uczniowie mogli rozwijać się poprzez naukę, zabawę, pracę, a poprzez to stawać się pełnowartościowymi członkami społeczności szkolnej, lokalnej i narodowej.

Powyższy cel realizujemy poprzez:

  • Wzajemne uczenie się tolerancji, szczególnie wobec osób dotkniętych niepełnosprawnością,
  • Pielęgnowanie przyjaznej atmosfery dla wszystkich uczniów,
  • Stworzenie warunków do wszechstronnego rozwoju osobistego uczniów ( w wymiarze intelektualnym, psychicznym, społecznym, zdrowotnym, estetycznym, moralnym i duchowym),
  • Upowszechnienie w otoczeniu społecznym modelu naszej placówki jako efektywnego środowiska wychowawczego dla osób niepełnosprawnych.

Placówka nasza nastawiona jest w szczególności na pracę z uczniami, którzy:

  • na skutek obniżonej sprawności intelektualnej, psychicznej i fizycznej nie mogą w pełni rozwijać się w warunkach stwarzanych przez szkoły masowe,
  • przeżywają trudności dostosowawcze i wymagają w związku z tym specyficznego postępowania wychowawczego i dydaktycznego,
  • przeżywają trudności wynikające z dysfunkcji ich rodzin.

Misja naszej placówki określa cel istnienia w środowisku lokalnym.
W swojej misji Zespół Szkół Nr 3 odwołuje się do:

  • blisko dziewięćdziesięcioletniej tradycji funkcjonowania placówki i modelu wypracowanego w tym okresie przez zespół nauczycielski i społeczność szkolną,
  • dorobku związanego z integracją jednostki niepełnosprawnej, pedagogów specjalnych, rodziców i pracodawców wokół problematyki związanej z kształceniem specjalnym oraz funkcjonowaniem ucznia niepełnosprawnego w społeczeństwie,
  • obowiązującej podstawy programowej kształcenia ogólnego.

Maria Grzegorzewska (1888-1967)

Poza przygotowaniem zawodowym człowieka, poza jego wykształceniem, najkorzystniejszą, najbardziej podstawową i decydującą wartością w jego życiu jest jego CZŁOWIECZEŃSTWO


Maria Grzegorzewska

Maria Grzegorzewska urodziła się 18 kwietnia 1888 r. we wsi Wołuczy. Ukończyła prywatną szkołę żeńską Pauliny Helwek w Warszawie. Studiowała nauki przyrodnicze na Uniwersytecie Jagiellońskim, pedagogikę w Brukseli, w Międzynarodowym Fakultecie Pedagogicznym kierowanym przez Józefę Joteyko, i psychologię na Sorbonie, gdzie w 1916 r. uzyskała tytuł doktora filozofii za rozprawę: Studium na temat rozwoju uczuć estetycznych - badania z zakresu estetyki eksperymentalnej przeprowadzone wśród uczniów szkół brukselskich. Po powrocie do Polski (1919 r.) pracowała w Ministerstwie Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego, zajmując się sprawami szkolnictwa specjalnego. W 1922 r. zorganizowała Instytut Pedagogiki Specjalnej w Warszawie i odtąd zajmowała się działalnością naukową z zakresu pedagogiki specjalnej, a także kształceniem nauczycieli. W latach 1930-1935 kierowała Państwowym Instytutem Nauczycielskim. W latach trzydziestych w polityce państwowej pojawiły się tendencje faszystowskie. Maria Grzegorzewska zostaje odwołana ze stanowiska dyrektorki Instytutu za tzw. działalność rozkładową. Wraz z nią z PIN odeszli m.in. Korczak, Elzenberg, Suchodolski, Zawieyski. POZA pracą dydaktyczną Grzegorzewska prowadziła działalność naukową i publicystyczną. Opracowała oryginalną metodę nauczania, która nosi nazwę "metody ośrodków pracy" i jest obecnie powszechnie stosowana w szkolnictwie specjalnym. Maria Grzegorzewska jako pierwsza w Polsce podjęła systematyczne badania nad zagadnieniami pedagogiki niepełnosprawnych, stworzyła jej podstawy. Wychodząc z założenia, że człowiek jest psychofizyczną jednością, wysunęła tezę całościowego ujęcia odchyleń od normy; rozwijała zagadnienia kompensacji w rewalidacji niepełnosprawnych (teoria dynamicznych układów strukturalnych). Szczególnie interesowały ją zagadnienia związane z tyflopedagogiką i tyflopsychologią, a także zagadnieniami pracy z osobami głuchoniewidomymi (głuchociemnymi), była m.in. naukową opiekunką rewalidacji głuchoniewidomej Krystyny Hryszkiewicz. Interesowała się problemami wszystkich subdyscyplin pedagogiki specjalnej. Wyniki tych prac znalazły uogólnienie w pierwszych polskich próbach pełnego wykładu na temat teorii i praktyki pracy z niepełnosprawnymi (Szkolnictwo specjalne, w: Encyklopedia wychowania, 1938 oraz Pedagogika lecznicza. Skrypt wykładów, 1952/1953). W latach 1958-1960 była profesorem w Katedrze Pedagogiki Specjalnej UW, pierwszej uniwersyteckiej katedrze pedagogiki specjalnej w Polsce, powołanej dla Niej ad personam.

OSIĄGNIĘCIA Marii Grzegorzewskiej w zakresie pedagogiki specjalnej są nie do przecenienia. Była pierwszą osobą w Polsce, która profesjonalnie zajęła się tą problematyką, uzyskując sukcesy zarówno w pracach teoretycznych, jak i praktycznych. Od 1924 r. aż do ostatnich dni swego życia redagowała czasopismo "Szkoła Specjalna". Za najistotniejsze swoje osiągnięcia uważała prace związane z kształceniem nauczycieli. Pracę nauczyciela - wychowawcy w szkole specjalnej traktowała jako pracę o szczególnej wartości. W Listach do młodego nauczyciela napisała: "Czy rozumiesz głębię słowa n a u c z y c i e l? Słowa, które kryje w sobie treść potrzeb życia ludzkiego". Przedstawiła w nich sylwetkę nauczyciela - dobrego Człowieka, bogatego wewnętrznie, osoby obdarzonej charyzmatem, zdolnościami empatycznymi, umiejętnością "współbrzmienia" ze swoimi podopiecznymi. O ile teoretyczne osiągnięcia Grzegorzewskiej mają już dzisiaj - co zrozumiałe - w dużej części wartość historyczną, to Jej przemyślenia na temat "nauczyciela doskonałego" są nadal aktualne. Wynika to z faktu, że Grzegorzewska sama była osobowością charyzmatyczną, wzorcem etycznym dla wielu ludzi.

DOMINUJĄCYM motywem Jej działalności i dewizą życia było: "Nie ma kaleki, jest człowiek". Uporczywie i bezkompromisowo walczyła o pełne prawo do nauki, do pracy i do szacunku osób upośledzonych. Przekonywała, że kalectwo nie pomniejsza wartości i godności człowieka.

GŁÓWNE jej publikacje to:

  • Psychologia niewidomych;
  • Listy do młodego nauczyciela;
  • Pedagogika lecznicza;
  • Skrypt wykładów;
  • Głuchociemni;
  • Psychologia niewidomych;
  • Analiza zjawiska kompensacji u głuchych i niewidomych.

ZMARŁA 7 maja 1967 r. ale to, co stworzyła, jest piękne, szlachetne, mądre i nigdy nie przeminie.